FM Leasing

Leasing jest słowem pochodzącym od angielskiego „lease” oznaczającego dzierżawę/najem. Początki leasingu jako rodzaju umowy i usługi finansowej ma swój początek w latach pięćdziesiątych, nie gdzie indziej tylko w USA. Wcześniej czy później musiał trafić do rozwiniętej gospodarczo części Europy.
Leasing w Polsce pojawił się na początku latach dziewięćdziesiątych, wraz z rozwojem gospodarki wolnorynkowej.

Leasing jest formą finansowania, gdzie na mocy umowy jedna strona, czyli leasingodawca (finansujący) przekazuje drugiej stronie, czyli leasingobiorcy (korzystającemu) dobra inwestycyjne. Leasingobiorca w zamian za określone płatności (raty leasingu), otrzymuje prawo użytkowania przedmiotu leasingu i pobierania z tego tytułu pożytków (zarobku).
Właścicielem przedmiotu leasingu pozostaje finansujący (leasingodawca).

Rzeczywistość gospodarcza ukształtowała wiele odmian umów leasingu, które nie poddają się jednej kwalifikacji prawnej i podatkowej. Jest to transakcja w dużej mierze oparta na prawnej zasadzie swobody umów.

Mimo wszystko Polska jest jednym z krajów, który uregulował leasing w Kodeksie Cywilnym:
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie, lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Dla celów podatkowych umowa leasingu opisana jest w szerszy sposób, niż powyższa definicja. Zgodnie z prawem podatkowym umową leasingu jest każda inna umowa, gdzie finansujący oddaje w użytkowanie korzystającemu podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, również grunty.