Są przedsiębiorcy, którzy obawiają się leasingu w lęku przed ewentualną upadłością firmy leasingowej. Pokutuje u nich pamięć lat 90-tych kiedy doszło do kilku spektakularnych upadłości, np. CLIF czy też BG Leasing. Głośno było wówczas o tym, iż leasingobiorcy zostali pozbawieni leasingowanych środków trwałych, często już prawie spłaconych. Ewentualnie dostawali propozycję „nie do odrzucenia” wykupu za kwotę znacznie wyższą od zadeklarowanej przez leasingodawcę przy podpisaniu umowy.
Pamięć o tym jest ciągle żywa, choć warunki od tego czasu zmieniły się diametralnie. Przede wszystkim opcja wykupu nie jest już dodatkowym zobowiązaniem leasingodawcy. Obecnie wykup w określonej wysokości (np. 1%) jest zawarty w umowie i jest integralną pozycją harmonogramu spłat.
Na przedmiotach leasingu nie stosuje się zastawów bankowych, tak jak miało to miejsce w przypadku wspomnianych, upadłych firm. To na tej podstawie banki-wierzyciele zgłosiły swoje pierwszeństwo do majątku upadających firm leasingowych. W tej chwili takie praktyki nie występują.
No i najważniejszą sprawą jest to, że rynek leasingu w Polsce już okrzepł i dojrzał. Dziś firmy leasingowe nie są już firmami prowadzonymi przez rzutkich, ale jednak początkujących biznesmenów, których los zależy od zewnętrznego finansowania i kredytów.
Obecnie firmy leasingowe są w zdecydowanej większości kontrolowane przez potężne grupy bankowe i finansowe, dzięki czemu mają dostęp do kapitału i przede wszystkim know-how. Ewentualne kłopoty firmy leasingowej można zdiagnozować z dużym wyprzedzeniem i zapobiegać im choćby fuzją, ewentualnie odsprzedażą portfela umów, itp.
Gdyby jednak zdarzyło się, że jakaś firma leasingowa ogłosi upadłość, co wtedy?
Prawo o upadłości pozwala syndykowi wypowiedzieć umowę leasingu (tak jak każdą inną) w przypadku ogłoszenia upadłości. Jednak wtedy leasingobiorca ma prawo wnieść swoje roszczenia z tego tytułu do masy. W praktyce należy spodziewać się, że syndyk realizowałby umowy leasingu do końca i realizował opcję wykupu, bo tylko to byłoby w interesie wierzycieli i nie narażało upadłej firmy na jeszcze większe roszczenia.
